Turystyka

Agencja turystyczna czy biuro podróży?

W ubiegłym roku w Warszawie odnotowano 9,6 mln przyjazdów turystów, w tym 2,7 mln cudzoziemców. Uwzględniając wizyty bez noclegów, liczba odwiedzających stolicę przekroczyła 20 mln – wynika z danych „Turystyka w Warszawie. Raport 2016”.

Wśród obcokrajowców najliczniejszą grupę stanowili Brytyjczycy (12 proc.), Niemcy (11 proc.) oraz Francuzi (7 proc.). Średnia kwota wydatków podczas pobytu w stolicy wyniosła 739 zł. Krajowi turyści zostawili tu średnio 402 zł, natomiast zagraniczni ponad trzykrotnie więcej, bo aż 1482 zł.

Według polskich turystów największymi atrakcjami turystycznymi w stolicy są: Muzeum Powstania Warszawskiego (wskazało na nie 34 proc. badanych), Stare Miasto (26 proc.) i Muzeum Łazienki Królewskie (18 proc.). Natomiast obcokrajowcom najbardziej podobało się kolejno: Stare Miasto (48 proc.), Pałac Kultury i Nauki (16 proc.) oraz Muzeum Historii Żydów Polskich POLIN (13 proc.).

Z roku na rok coraz chętniej i coraz więcej wydajemy na wakacje. Obecnie szacuje się, że biur podróży i agencji turystycznych jest w Polsce około 5000. (najwięcej w mazowieckim, małopolskim i śląskim, najmniej w lubuskim, świętokrzyskim, opolskim i lubelskim – te rynki mają więc dobre możliwości rozwoju).

Prowadzenie agencji turystycznej, to innymi słowy, pośredniczenie w zawieraniu umów o świadczenie usług turystycznych na rzecz organizatorów turystyki posiadających wpis do rejestru, lub na rzecz innych usługodawców posiadających siedzibę w kraju. Przy takiej działalności NIE jest wymagane uzyskanie wpisu do wspomnianego wyżej rejestru organizatorów turystyki. Działalność agencji nie wymaga również wykupu ubezpieczenia.

Agencja turystyczna wykonuje zlecenia na rzecz organizatorów turystycznych posiadających wpis do rejestru. Działalność wykonywana jest na podstawie umowy agencyjnej a zyski czerpie z ustalonych między touroperatorem a sobą prowizji.

Rozróżnijmy podstawowe formy w jakich prowadzić możemy biznes w zakresie biura podróży i organizacji wyjazdów turystycznych. Trzy możliwości to:

– organizator usług turystycznych
– pośrednik turystyczny
– agent turystyczny

Zarówno założenie biura turystycznego (czyli bycie organizatorem usług turystycznych) oraz biuro pośrednictwa turystycznego wymaga uzyskania zezwolenia na prowadzenie działalności oraz wpisu do rejestru organizatorów turystyki i pośredników turystycznych, którego dokonuje marszałek.

Aby uzyskać wpis (koszt 514 zł) , przedsiębiorca musi spełnić kilka wymogów formalnych:

– niekaralność (w zakresie przestępstw przeciwko zdrowiu i życiu, wiarygodności dokumentów, mienia oraz przeciwko obrotowi gospodarczemu)
– odpowiednie doświadczenie
– umowa gwarancji bankowej lub ubezpieczeniowej bądź umowę ubezpieczenia na rzecz klientów (najtańszą opcją przy rozpoczęciu działalności jest gwarancja bankowa – ok. 4500 Euro; ubezpieczyciele niechętnie bowiem udzielają gwarancji nowo otwieranym firmom i jest dla nowego biznesu znacznie bardziej kosztowne – dokładne kwoty gwarancji opisane są w Rozporządzeniu Ministra Finansów w sprawie minimalnej wysokości sumy gwarancji bankowej i ubezpieczeniowej wymaganej w związku z działalnością prowadzoną przez organizatorów turystyki i pośredników turystycznych z dnia z dnia 24 listopada 2003 r.)

Pod pojęciem odpowiedniego doświadczenia, Ustawa o Usługach Turystycznych rozumie:

– 1 rok praktyki w obsłudze turystów i ukończone studia wyższe z zakresu turystyki i rekreacji, prawa, ekonomii, zarządzania i marketingu,
– 2 lata praktyki w obsłudze turystów i ukończoną szkołę średnią z zakresu obsługi turystów lub ukończone studia wyższe inne niż wymienione powyżej,
– 4 lata praktyki w obsłudze turystów i ukończoną szkołę średnią inną niż wymieniona powyżej,
– 6 lat praktyki w obsłudze turystów, w pozostałych przypadkach.

Jak więc widać, zarówno prostsze jak i tańsze jest uruchomienie działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia agencji turystycznej.

Prowadząc agencję podróży można nie tylko pośredniczyć w sprzedaży wycieczek (np. wycieczka po Warszawie) i wyjazdów urlopowych ale również czerpać dodatkowe zyski z pośredniczenia w sprzedaży biletów kolejowych, lotniczych, autobusowych, noclegów w hotelach i pensjonatach oraz ubezpieczeń.

Biznes w Polsce

Obywatele państw członkowskich Unii Europejskiej oraz Europejskiego Obszaru Gospodarczego, którzy chcą wykonywać w Polsce działalność gospodarczą, mogą:

  • założyć w Polsce własną firmę jednoosobową lub dowolną spółkę handlową
  • świadczyć transgranicznie usługi – bez rejestrowania działalności w Polsce
  • założyć w Polsce oddział lub przedstawicielstwo.

Państwami członkowskimi UE są: Austria, Belgia, Bułgaria, Chorwacja, Cypr, Czechy, Dania, Estonia, Finlandia, Francja, Grecja, Hiszpania, Holandia, Irlandia, Litwa, Luksemburg, Łotwa, Malta, Niemcy, Polska, Portugalia, Rumunia, Słowenia, Słowacja, Szwecja, Węgry, Włochy.

Państwami członkowskimi Europejskiego Obszaru Gospodarczego, poza państwami członkowskimi UE, są Norwegia, Islandia, Liechtenstein.

Własną firmę, dowolną spółkę handlową, oddział lub przedstawicielstwo mogą założyć w Polsce, także obywatele USA oraz Konfederacji Szwajcarskiej.

Umowy międzynarodowe Traktat o stosunkach handlowych i gospodarczych między Rzecząpospolitą Polską a Stanami Zjednoczonymi Ameryki, sporządzony w Waszyngtonie dnia 21 marca 1990 r. oraz Umowa między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Konfederacją Szwajcarską, z drugiej strony, w sprawie swobodnego przepływu osób umożliwiają zakładanie działalności gospodarczej przez obywateli Stanów Zjednoczonych Ameryki i Konfederacji Szwajcarskiej na takich samych zasadach, jak obywatele polscy.

Obywatele państw, które nie należą do Unii Europejskiej i Europejskiego Obszaru Gospodarczego mogą:

  • założyć w Polsce własną firmę jednoosobową lub dowolną spółkę handlową, jeżeli mają tytuł pobytowy, który do tego uprawnia
  • założyć w Polsce spółkę komandytową, komandytowo-akcyjną, z ograniczoną odpowiedzialnością, prostą spółkę akcyjną i spółkę akcyjną
  • przystępować do spółki komandytowej, komandytowo-akcyjnej, z ograniczoną odpowiedzialnością, prostej spółki akcyjnej i spółki akcyjną oraz nabywać i obejmować udziały lub akcje w tych spółkach
  • założyć w Polsce oddział przedsiębiorcy zagranicznego, jeżeli ratyfikowane umowy międzynarodowe podpisane z Polską nie wykluczają takiej możliwości.

Wykaz ratyfikowanych umów międzynarodowych można znaleźć na stronie Internetowej Bazy Traktatów, prowadzonej przez Ministerstwo Spraw Zagranicznych.

Jak zgodnie z przepisami definiowana jest jednoosobowa działalność gospodarcza? Szukając odpowiedniej definicji należy zajrzeć do kilku aktów prawnych, m.in. ustawy o podatku dochodowym, ustawy o swobodzie działalności gospodarczej oraz Ordynacji podatkowej. Zapisy jakie się w nich znajdują są w pewnej mierze do siebie podobne.

Zgodnie z nimi działalnością gospodarczą jest działalność zarobkowa, wykonywana we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie wynikają m.in. z umowy o pracę, o dzieło, zlecenia, najmu czy sprzedaży praw autorskich.

Szczególnie wiele problemów przysparza określenie momentu, kiedy działalność zaczyna być ciągła i zorganizowana. Za ciągłość uznaje się nieprzypadkowe, regularne (a nie jednorazowe lub incydentalne) działania.

Z kolei działalność zorganizowana wiąże się z wykonywaniem szeregu następujących po sobie i powiązanych czynności, które mają na celu osiągnięcia zysku. Istotny jest tu fakt, że działalność wcale nie musi przynosić dochodu – decydujące może być, że jest tylko prowadzona w tym celu.

Jak zgodnie z przepisami definiowana jest jednoosobowa działalność gospodarcza? Szukając odpowiedniej definicji należy zajrzeć do kilku aktów prawnych, m.in. ustawy o podatku dochodowym, ustawy o swobodzie działalności gospodarczej oraz Ordynacji podatkowej. Zapisy jakie się w nich znajdują są w pewnej mierze do siebie podobne.

Zgodnie z nimi działalnością gospodarczą jest działalność zarobkowa, wykonywana we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie wynikają m.in. z umowy o pracę, o dzieło, zlecenia, najmu czy sprzedaży praw autorskich.

Szczególnie wiele problemów przysparza określenie momentu, kiedy działalność zaczyna być ciągła i zorganizowana. Za ciągłość uznaje się nieprzypadkowe, regularne (a nie jednorazowe lub incydentalne) działania.

Z kolei działalność zorganizowana wiąże się z wykonywaniem szeregu następujących po sobie i powiązanych czynności, które mają na celu osiągnięcia zysku. Istotny jest tu fakt, że działalność wcale nie musi przynosić dochodu – decydujące może być, że jest tylko prowadzona w tym celu.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *